Śrila Bhakti Rakszaka Śridhara Maharadża urodził się w Hapaniya, wiosce słodkich wód w roku 1895. Przebywał na tej planecie 93 lata. Przez 47 lat miał swą własną misję nad brzegiem Gangesu.

Urodził się w rodzinie bramińskiej i nadano mu imię Rawindra Sundara Bhattaczarja. Po skończeniu swej nauki na terenie miejscowej wioski, pojechał na Uniwersytet Baharampur studiować prawo. W pewnym momencie swego życia zaczął sympatyzować z ruchem wyzwolenia Indii spod władzy rządu brytyjskiego. W 1926 przyłączył się do swego mistrza duchowego i tak oto został członkiem misji Śrila Bhaktisiddhanty Saraswatiego. Później w 1930, zaledwie w cztery lata później przyjął sannjasę i otrzymał imię Swami Bhakti Rakszaka Śridhara; co oznacza strażnik oddania. Śrila Śridhara Maharadża był bliskim towarzyszem swego mistrza duchowego i został wybrany przez niego do wielu ważnych służb, takich jak otwieranie świątyń w Kurukszetrze, Bombaju, Madrasie oraz innych miejscach. Lecz jego guru chciał zawsze trzymać go blisko siebie, jako że był on jednym z ludzi, którzy byli w stanie zrozumieć jego nauki.

Zazwyczaj po danym przez Śrila Bhaktisiddhantę Saraswatiego Thakurę wykładzie, podchodzili do Śridhara Maharadża jego bracia duchowi prosząc go o dalsze zrozumienie oraz bardziej wyraźne wyjaśnienie tego, co ich gurudewa uczył ich. W 1941, po odejściu jego mistrza duchowego kiedy dostrzegł problemy w instytucji swego guru, założył swoją własną Mathę; Śri Czaitanja Saraswata Mathę. Była położona w dobrze ukrytym miejscu nad brzegiem Gangesu. Później jego brat duchowy Sakhi Czarana Babu udał się tam i kupił trochę ziemi dla niego po to, aby mógł mieć faktyczne miejsce schronienia dla ludzi, którzy próbowali go odnaleźć. W 1949 udzielił sannjasy Śrila Bhakti Pragńjana Keśawie Maharadży, który potem został mocnym liderem oraz założycielem Gaudija Wedanta Samiti. Śrila Śridhara Maharadża udzielił sannjasy również Śrila Bhakti Saranga Goswamiemu Maharadży, jednemu z wiodących uczniów Śrila Bhaktisiddhanty Saraswatiego Thakury.

Tym to sposobem Śrila Śridhara Maharadża zainspirował wielu swoich braci duchowych do zakładania dużych misji, ale sam pozostawał w bardzo odosobnionym miejscu.
Jego pisarstwo było nadzwyczajne. Śri Śri Prapanna Dżiwanamrita jest jednym z jego przykładowych zbiorów pięknych sanskryckich wersetów mających pomóc zrozumieć zasady podporządkowania. Dał komentarze do wspaniałych nauk Bhakti-rasamrita-sindhu Śrila Rupy Gosvamiego. Napisał również komentarz do Bhagawad-gity, zatytuowany „Ukryty Skarb Słodkiego Absolutu”.

W książce tej nie skomentował zbyt wielu wersetów, ale ukazał to, w jaki sposób Kryszna w Bhagawad-gicie wyraźnie skierowuje uwagę ku pełnemu podporządkowaniu gopi we Wryndawanie. I choć Bhagawad-gita jest rozprawą na temat podstawowych zasad reinkarnacji, karmy i jogi, tym niemniej ci, którzy mają oczy aby widzieć, mogą zrozumieć, że Śri Kryszna chce aby zbliżać się do Niego za pośrednictwem miłości gopi, wielbicielek z Wryndawany. W późniejszym okresie swego życia Śrila Śridhara Maharadża udzielił tak wiele cennych wskazówek młodym wielbicielom z całego świata, którzy odczuwali ból rozłąki ze swym mistrzem duchowym.

Z tegoż to doświadczenia powstały wspaniałe książki po angielsku takie jak: Poszukując Śri Kryszny, Rzeczywistość Piękna; Śri Guru i Jego Łaska (bardzo głębokie zrozumienie guru-tattwy); czy Podmiotowa Ewolucja Świadomości (naukowe zrozumienie najwyższej pozycji świadomości). Zostało wydane również Miłosne Poszukiwanie Zaginionego Sługi, rozważające to, w jaki sposób Śri Czaitanja okazuje Swą łaskę światu, wyciągając nas z tego trudnego położenia, w jakim się znajdujemy. Złoty Wulkan Boskiej Miłości jest natomiast w pełni poświęcony zrozumieniu Śikszasztakam oraz słodkiego zaproszenia od tego wielkiego wielbiciela, Śri Czaitanji Mahaprabhu.

Następnie Kazania Strażnika Oddania oraz wiele innych rozpraw jak i różnych artykułów takich jak: Dom, Słodki Dom, Całkowita Harmonia, wszystko pełne wskazówek zasadniczo powstałych w wyniku pytań wielbicieli, mających trochę więcej doświadczenia.
W przeciągu swego życia Śrila Śridhara Maharadża inicjował wielu ludzi ze Wschodu jak i z Zachodu do aśramu sannjasy; około 35 sannjasinów. Założył dziesięć świątyń, z czego oczywiście najokazalszą jest Śri Czaitanja Saraswat Math, ale również założył wspaniałą świątynię na brzegu w Puri. Nauczał w Kalkucie, nawet za życia Śrila Prabhupada. Miał swój ośrodek nauczania w domu Śrila Prabhupady.

Śrila Śridhara Maharadża zainspirował wielbicieli do założenia świątyń w San Jose, Kalifornii, gdzie wydawano jego książki. Niektórzy z jego wielbicieli otworzyli ośrodki nauczania w Londynie, Philadelphii, Meksyku, Karakas, Wenezueli oraz w całej Kolumbii, gdzie jego przekaz przyjmowany był z wielkim entuzjazmem oraz docierał do wielu innych miejsc. W swojej Matha, w towarzystwie Puri Maharadży, Madhusudany Maharadży, Keśawa Maharadży oraz innych, organizował doroczne spotkania Wiśwa Waisznawa Radża Sabha po Gaura Purnimie. Bardzo pragnął i ciągle zwracał uwagę wszystkim duchowym poszukiwaczom na to, że każdy powinien być szczery, uczciwy, pokorny i oddany. Wielu jego braci duchowych zwykło regularnie prosić go o radę. Prosił nas wszystkich abyśmy kontynuowali ducha jego misji.

Do dalszego prowadzenia swej Mathy, jako swego następcę  wyznaczył Śrila Bhakti Sundara Gowindę Maharadża. 12 sierpnia 1988 opuścił ten świat, wchodząc do swego wiecznego związku z Radha Gowindadżji. Śrila Rupa Goswami był bardzo drogi dla Śrila Śridhara Maharadży i zawsze odgrywał bardzo dużą rolę w tym, w jaki sposób przekazywał on jego przesłanie światu. To przywiązanie oraz to, że mógł śpiewać sławną pieśń do Śrila Rupy Goswamiego, Śri Rupa Mandżari Pada w czasie odejścia jego gurudewa Śrila Bhaktisiddhanty Saraswatiego Thakury, spowodowało mocną wiarę w sercach swych kochających i wiernych zwolenników w to, iż jest on szczególnym pośrednikiem boskiej łaski Śrila Rupy Goswamiego.

Tags: Gaudiya Math, SridharaMaharaja