Kim jest wielbiciel Kryszny?

10572079_10201352212606060_7551154161233224454_o

Niełatwo jest spotkać wielbicieli, dlatego że są nimi osoby, które całym ser­cem poświęcają się Krysznie. Nawet jeśli nie mogą tego robić przez 24 go­dziny na dobę, tak jak Haridasa Thakura, to i tak są bardzo ważni. Oczywiście zdarza się, że posiadają jakiś wyjątkowy talent. Na przykład wielbiciel, który nie lubi krytykować innych i nie toleruje pomawiania wielbicieli jest kimś bardzo wyjątkowym. Dokonały wielbiciel to taki, który wie, że inny wiel­biciel ma pewne braki, ale nie lubi o tym mówić, chyba że zostanie o to poproszony przez tegoż wielbiciela. Wielbiciela, który przez osiem godzin dziennie wspiera swojego mistrza duchowego, pełniąc bezinteresowną służ­bę dla Kryszny, zawsze jest grzeczny i pełni służbę w miły sposób, uznaje się za zaawansowanego.

Takiego wielbiciela określa się mianem lakhapatti, ponieważ on jest on w stanie intonować sześćdziesiąt cztery dźapamala dziennie. Bardzo istotne jest pełnienie służby, utrzymanie sadhany i doko­nanie zmiany w swoim życiu. To bardzo piękna postawa. Mówię o wiel­bicielu, który zawsze jest uważny, a jeśli odwiedzają go inni wielbiciele, zawsze dba, by każdemu zaproponować miejsce do siedzenia, szklankę wody i coś do zjedzenia. Mówię o wielbicielu, który uśmiecha się do ciebie nawet, gdy nie ma ku temu powodu. Nie dlatego, że chce ci coś sprzedać lub w tym jakiś inny ukryty interes. Robi to dlatego, że potrafi dostrzec Krysznę w twoim sercu. On potrafi rozpoznać Krysznę, który cię do niego przysłał i dzięki temu może jeszcze lepiej służyć Panu. To wielbiciel, który stosuje się do zaleceń mistrza duchowego i ze wszelkich sił zwalcza w sobie lenis­two. Nikt nie musi mu niczego mówić, ale i tak słucha z wielką przyjemnością tego, co inni bhaktowie mają do powiedzenia. On jest na tyle zaawansowany, że sądzi, iż nie uczynił żadnego postępu. Jeśli taka osoba napotyka na prob­lem, bardzo głęboko zastanawia się nad swoim błędem oraz tym, w jaki sposób przyczynił się do wywołania tegoż konfliktu. To osoba, która zawsze czuje się zagubiona, ale nie z powodu swojego umysłu. Jej słowa brzmią niczym pieśń Bhaktiwinody Thakury, chociaż sama uważa, że nie wie nic.

Ile tak naprawdę wiemy? Ile książek musimy przeczytać, aby coś zro­zumieć? Ile tapasji musimy spełnić, aby uczynić postęp? Dobre pytania! Nie można jednak na nie odpowiedzieć. W taki sposób bowiem nie można uczynić postępu. Postęp duchowy możliwy jest tylko wtedy, kiedy łaska Śri Guru i Gaurangi pojawi się w uosobionej postaci; tylko dzięki prawdziwemu miłosierdziu i życzliwości wobec innych. Ktoś, kto sądzi, że powinien być traktowany jak zaawansowany wielbiciel, nie pamięta o rzeczy najważniejszej. Zapomina, że wytrwałość w służbie oddania nas oczyszcza. Szanowanie innych bez oczekiwania w zamian ich szacunku to wspaniała metodą, którą Ćajtanja Mahaprabhu dla nas wybrał. Postępując w ten sposób, doświadczyć można czegoś wspaniałego pomimo Kalijugi; czegoś tak wspaniałego, jak spotkanie w tym świecie czystego wielbiciela. Pomyśl o tym.

Swami Paramadvaiti i Srila Prabhupada in Sweden4

Jak rozpoznać wielbiciela

Jak rozpoznać wielbiciela? Jest uważny. Dba o doskonałe wykonywanie służby. Stara się intonować imię Pana z głębi serca. Starannie, tak często i na ile jest to możliwe służy wielbicielom. Troszczy się, by służyć Panu i pa­ miętać o Nim, jego Iszhtadewie. Stara się dawać innym dobry przykład. Stara się mieszkać na świętej ziemi Kryszny. Troszczy się o to, aby pomagać wszystkim duszom, które nic o Krysznie nie wiedzą. Stara się zrozumieć, na czym polega podział na różne klasy wielbicieli. Rozumie życzenia swojego mistrza duchowego, nawet jeśli nie zostały one jasno wyrażone.

Najważniejsze aspekty wisznuizmu pojmują jedynie ci, który dbają o przedstawione wyżej kwestie. Wielbiciele potrafią dzień i noc mówić o wszystkim, co zbliża ich do Kryszny. Pragną mówić o wszystkim, co jest pomocne w zgłębianiu radhada­ sjam. Znają maję i jej urok, ale są szczerze zniesmaczeni uległością wobec niej. A tym bardziej nie interesują ich niemądre, destruktywne dyskusje. W świecie materialnym zawsze można zaobserwować, że pewne osoby są zainteresowane rozmawianiem na określone tematy.

Jeśli ktoś lubi rozma­wiać o filozofii, to większość nie jest w stanie dotrzymać mu tempa. Jeśli młodzieniec jest bardzo zakochany w jakiejś dziewczynie, nie jest zainteresowany innymi dziewczynami. Kiedy ugotowana została smaczna uczta prasadam, nie jesteś zainteresowany iść gdzieś indziej, żeby zjeść coś innego. Jeśli prawdziwe duchowe pragnienie zadomowi się w twoim sercu, będziesz chcieć służyć coraz lepiej, ponieważ poczujesz, że wciąż nie służysz wystarczająco. Wtedy w zagadkowy sposób znikną wszystkie nawyki. To jest najbardziej niezwykłe. Dzieje się tak w chwili dojścia do etapu stałości w życiu duchowym, która jest czymś nieodzownym, kiedy transcendentne uczucia zaczną przepełniać serce. Kiedy pragnienie, by słuchać i intonować stanie się silniejsze niż ochota na pizzę…

Przepraszam, na wspaniały posiłek ofiarowany Krysznie. To niezwykłe móc zobaczyć wielbiciela, który prze­jawia takie cechy i skłonności. Inicjowany wielbiciel wchodzi do rodziny wisznuitów. Wszystkie drzwi stoją przed nim otworem. Jeśli będzie przes­trzegał zasad i nie będzie znieważał innych wielbicieli, nic mu się nie stanie.

Śrila Rupa Goswami pisze w swojej Upadeszamrytcie, że powinniśmy okazywać szacunek każdemu, kto w swoim umyśle intonuje Imię Pana. Bez względu na to, czy taka osoba została inicjowana w tej samej rodzinie ducho­ wej co twoja czy nie. Prawdziwą przyjemnością jest spotkanie z osobami, które zostały inicjowane i które dotrzymują swoich przyrzeczeń. Wisznuitów zawsze obwiązuje zasada bycia surowym wobec siebie i wyrozumiałym wo­bec innych. Jednak nie ma zbyt wielu wisznuitów, którzy traktują Boga serio i którzy zastanawiają się, czy jest On zadowolony z ich postępowania.

To wspaniałe być gaudijawisznuitą, ale nie powinno być w nas ani grama arogancji wobec poszukiwaczy Boga z odmiennych tradycji. W przeciwnym razie nie będziemy wystarczająco pokorni ani nie będziemy wiarygodnie reprezentować ideałów parampary. Jak widzisz spotkanie z wielbicielem to wspaniała rzecz. Nasz Gurudewa Śrila Prabhupada miał w sobie tyle miłości, że potrafił wpłynąć na każdego, kto potraktował go poważnie.

fragment książki „Zapytaj Swamiego”
wydawnictwo Manendra, 2014 ISBN 978-83-936780-2-0
stron 118, oprawa twarda, klejona
cena: 25,- zł
kup e-booka w wydaje.pl
kup książkę 

(432 wyświetleń)